• 18 feb

    2019

    Positieve reclame door een franchisegever is niet meteen acquisitiefraude!

    Inleiding

    Reclame maken is een manier om iets te verkopen. Verkopen doe je het beste als je de producten of diensten in een positief daglicht plaatst. En dat is niet verboden. Maar er is een grens. Producten of diensten verkopen door het weglaten of verborgen houden van belangrijke informatie is niet toegestaan. Net als het verkopen onder valse voorwendselen, bijvoorbeeld een verlenging van een contract dat nooit heeft bestaan. Dergelijk misleidend gedrag levert acquisitiefraude op.

    Misleidende reclame en acquisitiefraude

    De wet beschermt consumenten en ondernemers tegen dit gedrag. Als je aan consumenten verkoopt spreekt de wet over oneerlijke handelspraktijken. Als je aan andere ondernemers verkoopt spreekt de wet over misleidende reclame of acquisitiefraude.

    Er is sprake van acquisitiefraude als gebruik gemaakt wordt van misleidende mededelingen in de handel tussen ondernemers onderling. Met behulp van misleidende informatie, of juist door het weglaten van belangrijke informatie, worden kosten in rekening gebracht voor producten zonder enige waarde. Of voor diensten die niet zijn geleverd. Vaak gaat het om advertenties die nooit verschijnen. Daarom noemt men dit ook wel advertentiefraude.

    Wanneer is iets misleiding?

    Voor misleiding is noodzakelijk dat de onjuiste of onvolledige informatie de gemiddelde persoon kan misleiden en door haar misleidende karakter zijn economische gedrag kan beïnvloeden. Hij koopt omdat hij door de informatie is misleid, anders had hij niet gekocht. Daarbij geldt een benedengrens maar ook een bovengrens.

    De benedengrens

    De benedengrens zegt dat het gemiddelde bedrijfsmatig handelende publiek zich bewust moet zijn van enige overdrijving in reclame. Met andere woorden: het geven van een rooskleurige voorstelling van zaken is in geval van reclame toegestaan en ook te verwachten.

    De bovengrens

    Aan de andere kant is bij onmiskenbare overdrijving evenmin sprake van onrechtmatige misleiding. Het ligt er in dat geval zó dik bovenop, dat de gemiddelde persoon niet misleid kan worden door de mededelingen. Een goed voorbeeld hiervan is de AXE-reclame.

    Het is de echt geloofwaardige reclame, het tussengebied, waar men op de juistheid van de mededeling mag vertrouwen en dus wordt misleid.

    Franchise

    Het bovenstaande speelt ook in de relatie tussen franchisegevers en franchisenemers. Ook daar gaat het om handel tussen ondernemers waarbij, zeker in de fase van het onderhandelen, reclame voor elkaars onderneming wordt gemaakt.

    Als een franchisegever voor het sluiten van de franchiseovereenkomst onjuiste of onvolledige informatie afgeeft, kan de franchisenemer aan de rechter vragen of er sprake is geweest van misleiding en dus van onrechtmatig handelen. Zie bijvoorbeeld deze uitspraak, waarin de franchisenemer stelt dat de franchisegever hem ondeugdelijke omzetprognoses heeft voorgelegd waardoor hij is misleid.

    Maar ook bij franchise gelden de beneden- en bovengrens.

    Beide partijen moeten er in de onderhandelingsfase rekening mee houden, dat de uitgewisselde informatie al snel (iets) te rooskleurig van aard kan zijn. Dat hoort bij het gebruikelijke spel van loven en beiden waarbij ieder van partijen wel eens de neiging zal hebben de kwaliteit van het aan de ander aangebodene op te posten en de plussen meer aandacht te geven dan de minnen’ (zie deze uitspraak).

    Of zoals het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden het begin februari met betrekking tot de website van Top1Toys formuleert:

    de tekst op de website is gericht op potentiele franchisenemers. Daarom moet bij de beoordeling van de vraag of deze publicatie misleidend is worden uitgegaan van de kennis en het voorstellingsvermogen van een gemiddeld geïnformeerd en oplettend (aanstaande) ondernemer. Het gemiddelde bedrijfsmatig handelende publiek dient zich bewust te zijn van, en zich dus niet te laten beïnvloeden door, het feit dat aan reclame vaak een zekere overdrijving eigen is. Tegen de achtergrond van die uitgangspunten acht het hof de uitingen op de website niet misleidend’.

    Conclusie

    Er is niet meteen sprake van misleiding als je voorafgaand aan het sluiten van een franchisecontract te rooskleurige informatie verstrekt. Toch doe je er als franchisegever goed aan om zorgvuldig te werk te gaan. Je wilt geen verkeerde voorstelling van zaken geven. Je wilt al helemaal niet achteraf aansprakelijk gehouden worden voor oprecht afgegeven maar wellicht iets te wervende of enthousiaste informatie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Klanten die Doen